صنعت در تله رکود؛ چرا افزایش تولید به رونق منجر نشد؟

شامخ صنعت در مردادماه با عدد ۴۹.۸ در رکود ماند، هرچند شاخص تولید به ۵۱.۰ رسید.

فاصله میان تولید و تقاضا و فشار هزینه‌ها مانع از ایجاد روند پایدار رشد شده است.

فعالان اقتصادی به دلیل ابهامات پیش‌رو، رویکردی محتاطانه و محافظه‌کارانه دارند.

عبور شاخص تولید از مرز ۵۰ به تنهایی نشانه رونق نیست و باید با فروش سنجیده شود.

ضعف سفارش‌های جدید نشان می‌دهد افزایش تولید فعلی فاقد پشتوانه تقاضای آتی است.

فروش محصولات در محدوده رکود است که مانع از تبدیل تولید به درآمد واقعی می‌شود.

ضعف فروش، نقدینگی بنگاه‌ها را برای تامین نهاده‌ها و پرداخت هزینه‌ها محدود کرده است.

صادرات نیز به دلیل مشکلات ارزی و حمل‌ونقل نتوانسته ضعف تقاضای داخلی را جبران کند.

موجودی مواد اولیه به کمترین میزان چهارماهه رسیده و زنجیره تامین تحت فشار است.

توقف ترخیص مواد اولیه و هزینه‌های دموراژ، توان رقابتی بنگاه‌ها را کاهش داده است.

افزایش شدید قیمت مواد اولیه با سرعتی بیشتر از قیمت محصولات نهایی در حال حرکت است.

فشار هزینه‌ها حاشیه سود را کاهش داده و منابع توسعه و نوسازی را می‌بلعد.

شاخص اشتغال در رکود مانده که نشان‌دهنده عدم اطمینان بنگاه‌ها به آینده است.

سرعت تحویل سفارش‌ها افزایش یافته اما این به معنای افزایش حجم فعالیت نیست.

شاخص انتظارات تولید زیر ۵۰ است که نشان‌دهنده نبود چشم‌انداز روشن برای مدیران است.

عملکرد زیربخش‌های صنعتی یکدست نیست و تفاوت‌های معناداری در وضعیت آن‌ها دیده می‌شود.

صنعت در وضعیت احتیاط است و خروج از رکود نیازمند بهبود تقاضا و ثبات در تامین است.