تبصره ماده ۱۰۰

تبصره ماده ۱۰۰ در واقع یک توافق دوجانبه بین دولت و کسب‌وکارهای کوچک است تا چرخِ مالیات‌ستانی ساده‌تر بچرخد. طبق این قانون، اگر درآمد سالانه یک کاسب یا صاحب حرفه از سقف مشخصی کمتر باشد، دیگر نیازی نیست برای اداره مالیات فاکتور خرید و فروش جمع کند یا اظهارنامه مفصل بنویسد. سازمان امور مالیاتی بر اساس داده‌های بانکی و سوابق قبلی، یک رقم نهایی را پیشنهاد می‌دهد که اگر فرد آن را تایید کند، پرونده مالیاتی‌اش بدون دردسرِ حسابرسی و بازرسی‌های حضوری بسته می‌شود. برای یک مغازه‌دار یا صاحب یک کارگاه کوچک، این تبصره به معنای رهایی از استرسِ جریمه‌های سنگین و هزینه‌های حسابداری است. وقتی شما از این امکان استفاده می‌کنید، در واقع به سازمان مالیاتی می‌گویید که رقم پیشنهادی را قبول دارید و در عوض، ممیز مالیاتی دیگر حق ندارد به سراغ بررسی جزئیات حساب‌ها یا موجودی انبار شما بیاید. این کار نه تنها باعث می‌شود مالیات را در اقساط بیشتری پرداخت کنید، بلکه ریسکِ مالیات‌های سلیقه‌ای را که کابوسِ همیشگی اصناف ایرانی بوده، به حداقل می‌رساند.