حکم تخلیه
حکم تخلیه در واقع آخرین ابزار قانونی مالک برای پسگرفتن ملک خود از مستأجر است. وقتی قرارداد اجاره تمام میشود یا مستأجر بیش از سه ماه اجاره را پرداخت نمیکند، مالک با مراجعه به شورای حل اختلاف درخواست خروج او را میدهد. این حکم با دستور تخلیه تفاوت ظریفی دارد؛ دستور تخلیه سریعتر صادر میشود و مخصوص قراردادهایی است که تمام شرایط قانونی مثل امضای دو شاهد را داشته باشند، اما حکم تخلیه برای موارد پیچیدهتر صادر میشود.\n\nدر اقتصاد تورمی ایران که قیمت مسکن و اجارهبها مدام تغییر میکند، این حکم اهمیت حیاتی برای حفظ ارزش دارایی مالک دارد. برای مستأجر هم به معنای پایان مهلت سکونت و ضرورت تسویه حساب برای دریافت مبلغ رهن است. مثلاً اگر مستأجری در تهران به دلیل افزایش ناگهانی قیمتها حاضر به تخلیه نشود، مالک با این حکم میتواند از طریق کلانتری و قوه قضاییه، ملک را بازپس بگیرد تا بتواند آن را با قیمت جدید اجاره دهد یا برای تأمین نقدینگی بفروشد.
چرا الان مهم است
تازهبا ابلاغ مصوبه جدید دولت برای سال ۱۴۰۵، چالش همیشگی میان مالک و مستأجر وارد فاز تازهای شده است. تعیین سقف ۲۵ درصدی برای افزایش اجارهبها و تمدید خودکار قراردادها، عملاً صدور «حکم تخلیه» را برای بسیاری از مالکان دشوار کرده است؛ موضوعی که مستقیماً با امنیت سکونت مستأجران و حق مالکیت در بازار مسکن ایران گره خورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم

ممنوعیت حکم تخلیه و تمدید خودکار قراردادهای اجاره مسکن در سال ۱۴۰۵
سران قوا با هدف حمایت از مستاجران، حکم تخلیه را ممنوع و تمدید خودکار قراردادها را برای سال ۱۴۰۵ تصویب کردند.
۱ تیر ۱۴۰۵
تمدید خودکار قراردادهای اجاره تا سال ۱۴۰۵؛ سقف افزایش بها ۲۵ درصد تعیین شد
قراردادهای اجاره تا پایان ۱۴۰۵ خودکار تمدید میشوند و افزایش بها محدود به ۲۵ درصد است، مگر در ۴ مورد خاص.
۱ تیر ۱۴۰۵
تمدید خودکار قراردادهای اجاره در سال ۱۴۰۵ با سقف افزایش ۲۵ درصدی تصویب شد
تمدید اجباری قراردادهای اجاره در سال ۱۴۰۵ با سقف ۲۵ درصد افزایش قیمت توسط سران قوا تصویب شد.
۱ تیر ۱۴۰۵