نکول

نکول در زبان ساده یعنی نپرداختن بدهی در زمان مشخص شده. وقتی شما از بانک وام می‌گیرید یا شرکتی در بورس اوراق بدهی منتشر می‌کند، متعهد می‌شوید که در زمان‌های معین، پول را پس بدهید. اگر به هر دلیلی، از ورشکستگی گرفته تا بدحسابی، این پول پرداخت نشود، اصطلاحاً نکول رخ داده است. این موضوع فقط مخصوص افراد نیست؛ حتی دولت‌ها هم ممکن است در پرداخت بدهی‌های خود به پیمانکاران یا دارندگان اوراق دچار نکول شوند. در اقتصاد ایران، نکول را بیشتر در قالب مطالبات معوق بانک‌ها می‌بینیم. وقتی تعداد زیادی از افراد یا شرکت‌ها وام‌هایشان را به بانک پس نمی‌دهند، بانک با کمبود نقدینگی مواجه شده و قدرت وام‌دهی‌اش کم می‌شود که در نهایت می‌تواند به ناترازی بانکی و تورم دامن بزند. برای شما به عنوان سرمایه‌گذار، نکول یعنی خطرِ سوخت شدن پول؛ مثلاً اگر روی اوراق قرضه یک شرکت در بورس سرمایه‌گذاری کنید و آن شرکت نکول کند، اصل سرمایه و سود شما به خطر می‌افتد. به همین دلیل است که در بازارهای مالی، نرخ سودِ اوراق پرریسک‌تر را بالاتر می‌برند تا احتمال نکول را جبران کنند.