کنسرسیوم

کنسرسیوم در واقع یک «تیم‌کشی» اقتصادی است. وقتی یک پروژه آن‌قدر بزرگ یا پرریسک باشد که یک شرکت به‌تنهایی توان مالی یا فنی ورود به آن را نداشته باشد، چند مجموعه کنار هم جمع می‌شوند تا با هم آن را پیش ببرند. این اتحاد معمولاً موقتی است و هر عضو سهم مشخصی از هزینه، سود و مسئولیت را بر عهده می‌گیرد؛ درست مثل چند شریک که برای راه‌اندازی یک کسب‌وکار بزرگ پول روی هم می‌گذارند.

در اقتصاد ایران، این مدل را زیاد در پروژه‌های نفتی، ساخت آزادراه‌ها یا وام‌های کلان بانکی می‌بینیم. مثلاً وقتی قرار است یک فاز جدید در پارس جنوبی ساخته شود یا یک صنعت بزرگ وام سنگینی بخواهد، چند بانک یک کنسرسیوم تشکیل می‌دهند تا اگر پروژه با مشکل خورد، کل دارایی یک بانک به خطر نیفتد. برای شما به عنوان شهروند، تشکیل کنسرسیوم یعنی پروژه‌های ملی که به دلیل کمبود بودجه متوقف شده‌اند راه می‌افتند و امنیت سپرده‌های شما در بانک‌ها با تقسیم ریسک بین چندین مؤسسه بهتر حفظ می‌شود.