اقتصاد ورزش

اقتصاد ورزش یعنی نگاه کردن به مسابقات ورزشی به چشمِ یک صنعتِ بزرگ که در آن خرید و فروش بازیکن، بلیت‌فروشی، حق پخش تلویزیونی و تبلیغات جریان دارد. در ایران، این حوزه برخلافِ بسیاری از کشورها، به شدت با بودجه‌های دولتی و شرکت‌های بزرگِ صنعتی گره خورده است. در واقع این دانش به ما می‌گوید که چطور یک باشگاه یا فدراسیون می‌تواند از یک نهادِ مصرف‌کننده و وابسته به بودجه، به یک بنگاهِ اقتصادیِ سودآور تبدیل شود که روی پای خودش می‌ایستد. این موضوع مستقیماً با داراییِ مردم در ارتباط است؛ چرا که بخشِ بزرگی از هزینه‌های ورزشِ حرفه‌ای در ایران از منابعِ ملی و مالیات‌ها تأمین می‌شود. وقتی بحثِ خصوصی‌سازیِ باشگاه‌هایی مثل استقلال و پرسپولیس در بورس مطرح می‌شود، در واقع هدف این است که بارِ مالیِ آن‌ها از دوشِ دولت برداشته شده و مردم در مالکیت و سودِ این صنعت شریک شوند. رونقِ این بخش به معنای ایجادِ شغل در تولیدِ پوشاک، مدیریتِ استادیوم‌ها و حتی رشدِ گردشگریِ ورزشی در شهرهای مختلف ایران است.