تامین مالی زنجیره‌ای

در اقتصاد ایران که بسیاری از تولیدکنندگان با مشکل کمبود نقدینگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، تامین مالی زنجیره‌ای راهکاری است که به‌جای پول، «اعتبار» را در خط تولید به جریان می‌اندازد. در این روش، یک واحد تولیدی بزرگ مثل یک خودروساز، به‌جای اینکه برای خرید قطعه از بانک وام بگیرد، سندی اعتباری (مانند اوراق گام) صادر می‌کند. قطعه‌ساز هم می‌تواند این سند را به فروشنده فولاد بدهد و به همین ترتیب، اعتبار در کل زنجیره می‌چرخد تا در نهایت با فروش محصول نهایی، تسویه شود. این کار باعث می‌شود چرخ تولید بدون نیاز به جابه‌جایی مداوم پول نقدِ فیزیکی بچرخد. برای مردم و مصرف‌کننده نهایی، این سازوکار به معنای کاهش هزینه‌های تولید و در نتیجه کنترل قیمت تمام‌شده کالاهاست. از طرفی، چون این روش نیاز به چاپ پول جدید توسط بانک مرکزی ندارد، برخلاف وام‌های سنتی باعث تورم نمی‌شود. در واقع، این سیستم کمک می‌کند تا سرمایه در گردشِ بازار به جای معاملات سوداگرانه، دقیقاً به مقصد اصلی یعنی کارخانه‌ها برسد و امنیت شغلی و ثبات قیمت‌ها را تقویت کند.