تجارت دریابرد
تجارت دریابرد یعنی جابهجایی حجم عظیمی از کالاها، بهویژه نفت و گاز، با استفاده از کشتیهای تانکر و فلهبر در اقیانوسها. این روش ارزانترین و اصلیترین راه برای انتقال انرژی و کالاهای سنگین در دنیاست. در واقع، بخش بزرگی از آنچه در بازارهای جهانی فروخته میشود، قبل از رسیدن به مقصد، مدتی را روی آب سپری کرده است تا به دست مصرفکننده نهایی برسد.
برای ما در ایران، تجارت دریابرد حکم رگ حیاتی اقتصاد را دارد. وقتی از صادرات نفت صحبت میکنیم، منظورمان حرکت همین نفتکشها از خلیج فارس به سمت بازارهای هدف است. هر مانعی در این مسیر، مثل تحریمهای بیمهای یا محدودیت تردد کشتیها، هزینه حملونقل را بالا میبرد. این افزایش هزینه در نهایت خودش را در قیمت دلار و گرانی کالاهای وارداتی نشان میدهد؛ چون وقتی هزینه رسیدن کالا به بندرگاههای ما بیشتر شود، قیمت تمامشده آن برای مصرفکننده ایرانی هم گرانتر خواهد بود.
چرا الان مهم است
تازهبا زمزمههای کاهش تنش در تنگه هرمز، امنیتِ شریان اصلی صادرات نفت ایران دوباره به صدر اخبار آمده است. از آنجا که بخش بزرگی از درآمد ارزی ما به جابهجایی کالا با کشتی گره خورده، هر تغییری در وضعیت این آبراه، مستقیماً روی هزینه حملونقل، بیمه و در نهایت ثبات قیمت ارز و کالاهای اساسی در بازار ایران اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
شوک گازوئیل به آمریکا: چرا ترامپ خواستار توقف حملات به پالایشگاههای روسیه شد؟
قیمت گازوئیل در آمریکا به دلیل آسیب به پالایشگاههای روسیه و تنشهای خاورمیانه به رکورد تاریخی رسیده است.
۲۴ شهریور ۱۴۰۵
تسلط انصارالله بر بابالمندب؛ تهدید جدید برای امنیت انرژی و تجارت جهانی
تصرف بابالمندب توسط انصارالله، امنیت ۱۰ درصد تجارت دریایی جهان و مسیرهای صادرات نفت را با بحران مواجه کرد.
۲۰ شهریور ۱۴۰۵
هرمز پس از توافق؛ آیا تجارت انرژی به روال سابق بازمیگردد؟
بازگشایی تنگه هرمز با توافق سیاسی کافی نیست؛ موانع بیمهای و تحریمی، بازگشت تجارت انرژی را کند میکند.
۱۷ مرداد ۱۴۰۵