تحریم بانکی

تحریم بانکی در واقع بستنِ دروازه‌های رسمی جابه‌جایی پول بین ایران و دنیاست. وقتی بانک‌های ما تحریم می‌شوند، دیگر نمی‌توانند به‌راحتی برای تاجران «اعتبار اسنادی» باز کنند یا حواله‌های ارزی را از طریق سیستم‌های استانداردی مثل سوئیفت انتقال دهند. در این وضعیت، بانک‌های ایرانی مثل جزیره‌ای جدا افتاده از شبکه بانکی بین‌المللی می‌شوند که نمی‌توانند با بانک‌های بزرگ دنیا همکاری مستقیم داشته باشند.

این اتفاق مستقیماً روی قیمت کالاهایی که مصرف می‌کنید اثر می‌گذارد. وقتی مسیر بانکی بسته است، واردکننده مجبور می‌شود برای خرید مواد اولیه یا کالاهای اساسی، از واسطه‌ها و صرافی‌ها در کشورهای دیگر استفاده کند که کارمزدهای سنگینی می‌گیرند. این هزینه‌ی اضافی در نهایت از جیب شما پرداخت می‌شود و قیمت اجناس را در بازار بالا می‌برد. همچنین، چون ارز حاصل از صادرات نفت و کالا به‌سختی به کشور برمی‌گردد، ذخایر ارزی بانک مرکزی تحت فشار قرار می‌گیرد و همین کمبود ارز، یکی از عوامل اصلی جهش قیمت دلار و تورم در زندگی روزمره ایرانیان است.