تحریم‌های فرامرزی

تحریم‌های فرامرزی یا ثانویه یعنی وقتی یک کشور قدرتمند به بقیه دنیا می‌گوید: «یا با من معامله کنید یا با ایران.» در این حالت، حتی اگر شرکتی در اروپا یا آسیا باشد و قوانین کشور خودش را هم نقره‌داغ نکند، باز هم از ترس جریمه‌های سنگین یا محروم شدن از سیستم بانکی دلار، جرات نمی‌کند با بانک‌ها یا صنایع ایران همکاری کند. این یعنی تحریم فقط بین دو کشور نیست، بلکه دیواری دور اقتصاد ایران می‌کشد که بقیه دنیا هم مجبور به رعایت آن می‌شوند.

اثر این اتفاق مستقیماً در سفره و جیب مردم دیده می‌شود. وقتی یک شرکت کره‌ای مثل سامسونگ یا یک خودروساز فرانسوی از ایران می‌رود، نه به خاطر دستور دولت خودش، بلکه به خاطر ترس از همین تحریم‌های فرامرزی است. این موضوع باعث کمبود کالا، انحصاری شدن بازار و در نهایت جهش قیمت‌ها می‌شود. همچنین چون بانک‌های دنیا از ترس جریمه با ایران کار نمی‌کنند، هزینه جابه‌جایی پول برای واردات کالا بالا می‌رود و این هزینه اضافی را ما هنگام خرید موبایل، دارو یا حتی لوازم خانگی از جیبمان پرداخت می‌کنیم.