تسویه فرامرزی
تسویه فرامرزی در واقع نقطه پایانی یک معامله بینالمللی است؛ یعنی زمانی که پول از حساب خریدار در یک کشور خارج شده و به دست فروشنده در کشوری دیگر میرسد. در دنیای امروز، این کار معمولاً از طریق یک شبکه پیامرسان بانکی به نام سوییفت انجام میشود که بانکهای جهان را به هم متصل میکند. اما وقتی کشوری مثل ایران با محدودیتهای بینالمللی روبهروست، این تسویه دیگر یک انتقال ساده بانکی نیست و به یک عملیات پیچیده تبدیل میشود.
دشواری در تسویه فرامرزی مستقیماً روی جیب مردم اثر میگذارد. وقتی انتقال پول برای واردکننده ایرانی سخت یا پرهزینه شود، او ناچار است کارمزد بیشتری به واسطهها و صرافیها بپردازد که در نهایت باعث گرانتر شدن کالاهایی مثل گوشی موبایل، خودرو یا حتی مواد اولیه کارخانهها میشود. تلاشهای اخیر ایران برای استفاده از ریال و روبل در معامله با روسیه، نمونهای از ایجاد مسیرهای جدید برای تسویه فرامرزی است تا وابستگی به دلار و سیستمهای تحت نظارت غرب کمتر شود.
چرا الان مهم است
تازهبا جدیتر شدن نقش ایران در گروه «بریکس»، تلاش برای راهاندازی یک مسیر پولی مستقل جهت انتقال پول بین کشورها به صدر اخبار آمده است. در شرایطی که تحریمها مسیرهای سنتی بانکی را بستهاند، پیشنهاد ایجاد کریدور مالی جدید، تلاشی است تا تاجران ایرانی بتوانند بدون وابستگی به دلار یا سیستمهای بینالمللی فعلی، پول کالاهای صادراتی و وارداتی را جابهجا کنند.
آخرین اخبار با این مفهوم
تلاش ایران برای ایجاد کریدور مالی مستقل در بریکس؛ گامی برای دور زدن محدودیتهای ارزی
ایران برای کاهش وابستگی به سیستمهای مالی جهانی، به دنبال ایجاد کریدور پرداخت مستقل در گروه بریکس است.
۲۳ مرداد ۱۴۰۵
پیشنهاد ایران برای ایجاد کریدور مالی مستقل در بریکس جهت دور زدن محدودیتهای ارزی
ایران با پیشنهاد ایجاد کریدور مالی مستقل در بریکس، به دنبال کاهش وابستگی به سیستمهای مالی جهانی است.
۲۲ مرداد ۱۴۰۵