دارایی ثابت
دارایی ثابت همان ابزارهای اصلی و ماندگار یک شرکت هستند که چرخِ تولید را میچرخانند. تصور کنید یک کارخانه تولید لبنیات دارید؛ سولهها، دستگاههای بستهبندی و کامیونهای حمل بار، داراییهای ثابت شما هستند. اینها چیزهایی نیستند که هر روز بخرید و بفروشید، بلکه سرمایههایی هستند که سالها برایتان کار میکنند تا محصول نهایی به دست مشتری برسد و به همین دلیل ارزش آنها به مرور زمان و بر اثر استفاده، مستهلک میشود.
در اقتصاد تورمی ایران، دارایی ثابت فراتر از یک ابزار تولید، نوعی سپر دفاعی برای حفظ ارزش پول شرکت است. وقتی شرکتی در بورس تهران اعلام میکند قصد تجدید ارزیابی داراییها را دارد، یعنی میخواهد ارزشِ بهروزِ زمین و ساختمانهایش را که سالها پیش ارزان خریده، در ترازنامه نشان دهد. این کار مستقیماً روی قیمت سهام و قدرت وامگیری شرکت اثر میگذارد و به سهامدار نشان میدهد که زیر پوستِ آن کسبوکار، چه ثروتِ واقعی و ماندگاری نهفته است.
چرا الان مهم است
تازهفروش مقر ۲۵۰ میلیون دلاری اسپیریت ایرلاینز نشان میدهد که داراییهای ثابت مثل ساختمان، در روزهای بحران نقدینگی، آخرین پناهگاه شرکتها برای بقا هستند. در اقتصاد تورمی ایران نیز، ارزشگذاری دقیق این داراییها (مثل زمین و ماشینآلات) و فروش یا تجدید ارزیابی آنها، مرز بین ورشکستگی و نجات کسبوکارهای بزرگ را تعیین میکند.
آخرین اخبار با این مفهوم

سقوط غول ارزانقیمت؛ حراج مقر ۲۵۰ میلیون دلاری اسپیریت ایرلاینز در پی بحران سوخت
ورشکستگی اسپیریت ایرلاینز آمریکا و حراج داراییهای آن به دلیل دو برابر شدن قیمت سوخت ناشی از تنشهای ژئوپلیتیک.
۵ تیر ۱۴۰۵