زیست‌توده

زیست‌توده در واقع همان انرژی ذخیره‌شده در گیاهان و موجودات زنده است که از طریق سوختن یا فرآیندهای شیمیایی به برق یا حرارت تبدیل می‌شود. در ایران، این منبع شامل طیف وسیعی از دورریختنی‌هاست؛ از پوست پسته در کرمان و ساقه نیشکر در خوزستان گرفته تا زباله‌های شهری که در مراکز بازیافت جمع‌آوری می‌شوند. برخلاف نفت و گاز که ذخایر محدودی دارند، زیست‌توده تا زمانی که کشاورزی و زندگی شهری جریان دارد، به عنوان یک منبع انرژی بومی و ارزان در دسترس است.

اهمیت زیست‌توده برای جیب مردم و اقتصاد ایران در کاهش وابستگی به شبکه سراسری برق و گاز نهفته است. در روزهایی که صنایع با قطعی برق یا ناترازی گاز روبرو هستند، یک واحد تولیدی یا کشاورزی می‌تواند با تبدیل پسماندهای خود به انرژی، خط تولیدش را زنده نگه دارد. علاوه بر این، سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های کوچک زیست‌توده برای روستاییان و دامداران به معنای تبدیل «هزینه دفع زباله» به «درآمد فروش برق» به دولت است که مستقیماً سودآوری کسب‌وکارهای محلی را افزایش می‌دهد.