فرآوری معدنی

فرآوری معدنی مرحله‌ای است که در آن سنگ‌های خامی که از دل زمین بیرون می‌آیند، از خاک و مواد اضافی جدا می‌شوند تا به محصولی با عیار بالا تبدیل شوند. اگر این کار انجام نشود، ما عملاً فقط کوهی از سنگ و خاک داریم که هزینه حمل‌ونقل آن بیشتر از ارزشش است. در این مرحله، با روش‌هایی مثل خرد کردن و شست‌وشو، ماده معدنی اصلی را اصطلاحاً «تغلیظ» می‌کنند تا برای ورود به چرخه صنعت آماده شود.

در اقتصاد ایران، فرآوری یعنی جلوگیری از «خام‌فروشی». برای مثال، وقتی شرکت‌هایی مثل گل‌گهر یا مس سرچشمه به جای صادر کردن سنگِ خام، آن را به کنسانتره یا کاتد مس تبدیل می‌کنند، سود بسیار بیشتری نصیب سهام‌داران و چرخه ارزی کشور می‌شود. برای مردم عادی، رونق واحدهای فرآوری به معنای سودآوری بیشتر نمادهای معدنی در بورس و ایجاد شغل‌های پایدارتر در مناطق محروم است، چون ارزش واقعیِ ثروت‌های زیرزمینی ایران تازه در این مرحله خلق می‌شود.