فسخ قرارداد
فسخ قرارداد در بازار مسکن ایران به معنای برهم زدنِ یکجانبه یا دوطرفه معامله است. وقتی شما خانهای را میخرید یا اجاره میکنید، طبق قانون مدنی اصولی وجود دارد که اجازه میدهد اگر شرایط طبق توافق پیش نرفت، معامله را منحل کنید. تفاوت اصلی فسخ با ابطال در این است که قرارداد تا لحظه فسخ کاملاً معتبر بوده و از آن لحظه به بعد است که آثار قانونیاش برای آینده از بین میرود.
اهمیت این موضوع زمانی روشن میشود که مثلاً بعد از امضای مبایعهنامه در بنگاه، متوجه میشوید ملک عیب پنهانی دارد یا قیمت آن بسیار بالاتر از عرف بازار بوده است. در اقتصاد تورمی ایران، تعیین دقیق «حق پشیمانی» یا استفاده از «خیار غبن» (ضرر فاحش) ابزاری است که از دارایی شما محافظت میکند. اگر در قرارداد حق فسخ به درستی پیشبینی نشود، نوسانات ناگهانی قیمت دلار یا مسکن میتواند باعث شود فروشنده به راحتی زیر معامله بزند یا خریدار در بنبست قانونی گیر کند.
چرا الان مهم است
تازهبحث فسخ قرارداد این روزها از جنجالهای حقوقی ورزشکاران تا چالشهای روزمره مستأجران با سقف ۲۵ درصدی اجارهبها، به صدر اخبار آمده است. با جدیتر شدن نظارتها و سامانههای جدید حل اختلاف، دانستن قواعد پایان دادن به یک معامله، برای جلوگیری از ضرر مالی و سرگردانی در بازار مسکن، بیش از هر زمان دیگری برای حفظ دارایی مردم حیاتی شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
آخرین وضعیت پرونده بیرانوند در CAS؛ خطر رد شکایت به دلیل عدم پرداخت هزینه
پرونده حقوقی بیرانوند در CAS به دلیل عدم پرداخت هزینههای دادرسی توسط طرفین در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد.
۳۱ تیر ۱۴۰۵
سامانه جدید حل اختلاف مستأجران و جزئیات سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها
راهاندازی سامانه تلفنی برای حل اختلافات اجاره و تمدید خودکار قراردادها با سقف ۲۵ درصد افزایش قیمت در تهران.
۷ تیر ۱۴۰۵