قرارداد بلندمدت
قرارداد بلندمدت یعنی تعهدی که قرار نیست فردا یا ماه بعد تمام شود. در این توافق، دو طرف تصمیم میگیرند برای چندین سال با شرایطی مشخص با هم کار کنند. این کار شبیه به بستنِ یک پیمان است که اجازه نمیدهد هر روز با تغییرِ حال و هوای بازار، قیمتها یا شرایطِ همکاری عوض شود و به هر دو طرف اجازه میدهد برای آیندهی دورتر با خیالی آسودهتر نقشه بکشند.
در اقتصادِ پرنوسانِ ایران، این قراردادها مثل لنگر عمل میکنند اما یک چالش بزرگ دارند و آن تورم است. به عنوان مثال، وقتی دولت با یک شرکت پیمانکاری برای ساختِ یک سد یا بزرگراه قرارداد ده ساله میبندد، قیمتِ ثابت میتواند ریسک بزرگی باشد. به همین دلیل در ایران، این قراردادها معمولاً دارای «بندِ تعدیل» هستند؛ یعنی اگر قیمتِ مصالح یا شاخصِ تورم ناگهانی جهش کرد، مبلغ قرارداد هم طبق فرمولی مشخص تغییر میکند تا پروژه نیمهکاره رها نشود و سرمایه طرفین از بین نرود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که اروپا با قطع مسیرهای تجاری روسیه به دنبال بازتعریف امنیت انرژی خود است، اهمیت قراردادهای بلندمدت در اقتصاد ایران بیش از پیش روشن شده؛ نمونهاش صادرات پایدار گاز به ترکیه که حتی در اوج تنشها، درآمد ارزی کشور را تضمین میکند. این پیمانها مثل یک لنگر، داراییهای ملی ما را در برابر طوفانهای سیاسی و نوسانات ناگهانی قیمت حفظ میکنند.
آخرین اخبار با این مفهوم
رکوردشکنی صادرات گاز ایران به ترکیه در اوج تنشها؛ آزمون بزرگ دیپلماسی انرژی
رکورد صادرات گاز ایران به ترکیه در زمان جنگ، به دلیل قیمت ارزانتر نسبت به LNG، قدرت چانهزنی تهران را برای تمدید قرارداد افزایش داد.
۱۹ تیر ۱۴۰۵
انسداد کامل مسیرهای تجارت الانجی روسیه توسط اتحادیه اروپا از سال ۲۰۲۷
اتحادیه اروپا با ممنوعیت بازاریابی الانجی روسیه، راه فرار شرکتهای خود برای تجارت این محصول در بازارهای جهانی را بست.
۱ تیر ۱۴۰۵