مالیات بر سود

مالیات بر سود، پولی است که دولت از باقیماندهٔ درآمد یک فعالیت اقتصادی برمی‌دارد. یعنی یک شرکت یا کاسب، ابتدا تمام مخارجش از جمله حقوق کارمند، اجاره و هزینه مواد اولیه را از درآمد کل کم می‌کند و سپس درصدی از آنچه به عنوان سود خالص باقی مانده را به دولت می‌پردازد. این مالیات با مالیات بر درآمد یا ارزش افزوده فرق دارد چون فقط زمانی پرداخت می‌شود که کسب‌وکار واقعاً به سوددهی رسیده باشد.

در اقتصاد ایران، نرخ این مالیات برای اکثر شرکت‌ها ۲۵ درصد است که البته برای شرکت‌های پذیرفته شده در بورس تخفیف‌هایی دارد. وقتی دولت این نرخ را تغییر می‌دهد، مستقیماً روی جیب سهامداران اثر می‌گذارد؛ چرا که هرچه مالیات بیشتر شود، سود کمتری برای تقسیم در مجمع باقی می‌ماند. از طرفی، دولت گاهی با معاف کردن سودِ بازگشتی به تولید، شرکت‌ها را تشویق می‌کند که به‌جای تقسیم پول، آن را صرف توسعه کارخانه کنند که در نهایت می‌تواند باعث رشد قیمت سهام و ارزش دارایی مردم شود.