مشارکت عمومی-خصوصی
مشارکت عمومی-خصوصی یعنی دولت بهجای آنکه خودش آستین بالا بزند و با پول نفت و مالیات، جاده یا نیروگاه بسازد، کار را به شرکتهای توانمند واگذار میکند. در این مدل، دولت نقش ناظر و سیاستگذار را دارد و بخش خصوصی سرمایه، تکنولوژی و مدیریت را میآورد. هدف این است که پروژههایی که دولت به دلیل کمبود بودجه سالها نیمهکاره رها کرده، با انگیزه سودآوری بخش خصوصی زودتر به بهرهبرداری برسند. در اقتصاد ایران که هزاران پروژه عمرانی ناتمام روی زمین مانده، این روش تنها راه فرار از بنبست بودجهای است. برای شما به عنوان شهروند، این مشارکت به معنای دسترسی سریعتر به امکانات است؛ مثلاً بهجای ده سال انتظار برای اتمام یک آزادراه مثل تهران-شمال، پروژه با سرمایه خصوصی سریعتر ساخته میشود. البته اثر مستقیم آن روی جیب شما این است که احتمالاً بهجای خدمات رایگان اما بیکیفیت دولتی، باید هزینهای مثل عوارض جادهای یا تعرفه مشخص پرداخت کنید، اما در عوض خدماتی استاندارد و بهموقع دریافت میکنید که از استهلاک خودرو و اتلاف وقتتان جلوگیری میکند.
چرا الان مهم است
تازهبا توجه به ناترازی بودجه عمرانی، دولت به دنبال جذب سرمایههای خرد و کلان از طریق بورس برای تکمیل زیرساختهاست. همزمان، تلاش برای فعالسازی زمینهای راکد در مناطقی مثل کیش نشان میدهد که حاکمیت قصد دارد با واگذاری پروژههای نیمهتمام به بخش خصوصی، قفلِ توسعه فیزیکی و مسکن را باز کند تا هم چرخ اقتصاد بچرخد و هم داراییهای ملی از حبس خارج شوند.
آخرین اخبار با این مفهوم
بازار سرمایه؛ موتور محرک توسعه زیرساخت و صادرات خدمات فنی
تامین مالی زیرساختها از طریق بازار سرمایه و تقویت شرکتهای مهندسی، راهکار اصلی رشد پایدار اقتصادی ایران است.
۲ مرداد ۱۴۰۵
مهندسی رشد: چگونه بازار سرمایه میتواند موتور توسعه زیرساختهای ایران باشد؟
ادغام شرکتهای فنی-مهندسی با بازار سرمایه از طریق ابزارهای مالی، راهکاری کلیدی برای جهش زیرساختی و رشد اقتصادی ایران است.
۲ مرداد ۱۴۰۵
تغییر ریل در کیش: بازپسگیری اراضی راکد و طرحهای جدید مسکن
مدیریت جدید کیش با بازپسگیری اراضی راکد و اجرای طرحهای مسکن، به دنبال کاهش وابستگی به گردشگری است.
۲۷ تیر ۱۴۰۵