نسبت قیمت به فروش
نسبت قیمت به فروش یا همان P/S، خطکشی است که به ما میگوید برای خریدنِ سهمِ یک شرکت، چند برابرِ درآمدی که آن شرکت از فروش محصولاتش دارد، پول میپردازیم. برخلاف نسبت معروف P/E که روی سودِ خالص تمرکز دارد، اینجا فقط حجم پولی که از مشتری گرفته شده و وارد صندوق شرکت شده ملاک است. این یعنی حتی اگر شرکتی به خاطر هزینههای سنگین یا نوسانات اقتصادی فعلاً سودده نباشد، باز هم میتوانیم با این نسبت بفهمیم که آیا قیمت سهمش نسبت به فعالیت واقعیاش در بازار منطقی است یا خیر. در بورس تهران، این نسبت برای شناسایی شرکتهای در حال رشد یا صنایعی که سودشان نوسان زیادی دارد بسیار کاربردی است. مثلاً وقتی نسبت P/S یک شرکت تولیدی به زیر عدد ۱ میرسد، یعنی شما دارید کل شرکت را به قیمتی کمتر از مجموع فروش یک سالِ آن میخرید که میتواند نشانهای از یک فرصت خرید ارزان باشد. در مقابل، اگر این عدد در بازار ایران بهطور غیرعادی بالا برود، هشدار میدهد که قیمت سهم بسیار فراتر از توانِ فروش شرکت رشد کرده و ممکن است با یک حباب قیمتی روبهرو باشید که دارایی شما را تهدید میکند.
چرا الان مهم است
تازهبا افزایش تنشهای سیاسی و نوسان در سودآوری شرکتها، معاملهگران بورس تهران به جای تمرکز صرف بر سود خالص، به سراغ پایداری فروش رفتهاند. در جریان کوچ نقدینگی به صنایع کوچک، نسبت قیمت به فروش ابزاری کلیدی شده تا مشخص شود کدام سهمها با وجود حاشیه سود موقتِ پایین، به نسبت حجم بازاری که در اختیار دارند، ارزان و ارزنده هستند.
آخرین اخبار با این مفهوم

بورس تهران؛ جدال میان سودآوری بنیادی و ریسکهای ژئوپلیتیک
بورس تهران با وجود سودآوری قوی، تحت تأثیر ریسکهای سیاسی و ژئوپلیتیک از رشد واقعی بازمانده است.
۳۱ تیر ۱۴۰۵
کوچ نقدینگی به صنایع کوچک بورس؛ ارزندگی جایگزین بزرگی شد
نقدینگی در بورس تهران با عبور از صنایع بزرگ، به سمت گروههای کوچک و ارزان (P/E پایین) مانند مهندسی و دارو حرکت کرد.
۱۹ تیر ۱۴۰۵