نظارت بانکی
نظارت بانکی مجموعهای از قوانین و بازرسیهاست که بانک مرکزی انجام میدهد تا مطمئن شود بانکها طبق استانداردها رفتار میکنند. در واقع، بانک مرکزی مثل یک داور بالای سر بانکها میایستد تا ببیند آیا آنها به اندازه کافی سرمایه دارند یا اینکه تمام پول مردم را در پروژههای پرریسک و قفلشده خرج کردهاند یا خیر. این کار باعث میشود بانکها همیشه آماده باشند تا هر زمان مشتری پولش را خواست، بتوانند آن را پرداخت کنند.
در اقتصاد ایران، ضعف در نظارت بانکی معمولاً خودش را با وامهای کلان به شرکتهای زیرمجموعه خودِ بانک یا سرمایهگذاری سنگین در بازار مسکن نشان میدهد. وقتی نظارت ضعیف باشد، بانک دچار ناترازی میشود و برای جبرانِ آن مجبور است از بانک مرکزی پول قرض بگیرد؛ اتفاقی که در نهایت باعث چاپ پول، رشد نقدینگی و تورم در سفره مردم میشود. بنابراین نظارت قوی یعنی جلوگیری از بیارزش شدن ریال و حفظ امنیتِ پساندازهای شما در شبکه بانکی.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها بانک مرکزی با تغییر خطکشِ وامدهی و رتبهبندی بانکها، نظارت را جدیتر گرفته است. وقتی سقف وامهای بزرگ به سرمایه واقعی بانک گره میخورد، یعنی تلاش برای جلوگیری از رانت و ورشکستگی. رتبهبندی شفاف بانکها هم به ما میگوید کدام موسسه در مدیریت پول مردم انضباط بیشتری دارد و امنیت دارایی ما در کجا بالاتر است.
آخرین اخبار با این مفهوم
سختگیری جدید بانک مرکزی در پرداخت وامهای کلان؛ تغییر مبنا به سرمایه لایه یک
بانک مرکزی با تغییر مبنای محاسبه به سرمایه لایه یک و کاهش آستانه گزارشدهی، نظارت بر وامهای کلان را تشدید کرد.
۹ تیر ۱۴۰۵
صعود بانک سینا به جایگاه دوم شبکه بانکی در ارزیابیهای نظارتی بانک مرکزی
بانک سینا با پیشی گرفتن در اجرای پروژههای دیجیتال، رتبه دوم نظارتی بانک مرکزی را از آن خود کرد.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵