نیروگاه سیکل ترکیبی

نیروگاه سیکل ترکیبی در واقع یک بازیافت‌کننده بزرگ انرژی است که از تلفات حرارتی جلوگیری می‌کند. در نیروگاه‌های گازی معمولی، مقدار زیادی از گرمای حاصل از سوختن گاز همراه با دود از دودکش خارج و هدر می‌رود؛ اما در مدل سیکل ترکیبی، این گرمای شدید مهار می‌شود تا آب را به بخار تبدیل کرده و یک توربین دوم را به حرکت درآورد. به زبان ساده، یعنی از یک مقدار مشخص گاز، بدون مصرف حتی یک قطره سوختِ بیشتر، برق بسیار بیشتری نسبت به نیروگاه‌های قدیمی تولید می‌شود.

در ایران که با ناترازی شدید برق در تابستان و کمبود گاز در زمستان روبرو هستیم، توسعه این نیروگاه‌ها مستقیماً با پایداری برق خانه‌ها و صنایع در ارتباط است. وقتی بازدهی نیروگاه‌های کشور از حدود ۳۰ درصد به بالای ۵۰ درصد برسد، فشار روی شبکه برق کمتر شده و احتمال خاموشی‌های ناگهانی که به وسایل برقی آسیب می‌زند کاهش می‌یابد. برای اقتصاد ایران، این یعنی حفظ ثروت ملی؛ چرا که با سوخت کمتر، چراغ‌های بیشتری روشن می‌ماند و گازِ صرفه‌جویی شده می‌تواند در صنایع دیگر یا صادرات به کار گرفته شود.