آزادسازی اقتصادی
آزادسازی اقتصادی در واقع یعنی دولت از نقش صاحبخانه و قیمتگذار به نقش ناظر و داور تغییر موضع دهد. در این حالت، به جای اینکه دولت با بخشنامه و دستور قیمت خدماتی مثل نرخ سود بانکی، قیمت خودرو یا اقلام اساسی را تعیین کند، اجازه میدهد بازار بر اساس نیاز خریدار و توان تولیدکننده به تعادل برسد. هدف اصلی این است که موانع اداری حذف شوند تا سرمایهگذار بخش خصوصی انگیزه پیدا کند وارد میدان شود و چرخ اقتصاد را سریعتر بچرخاند.
برای ما در ایران، آزادسازی اغلب با مفاهیمی مثل حذف ارز ترجیحی یا واقعی شدن قیمت انرژی گره خورده است. وقتی دولت قیمتها را آزاد میکند، رانت و فساد ناشی از نرخهای چندگانه (مثل تفاوت قیمت کارخانه و بازار) از بین میرود و کالاها شفافتر توزیع میشوند. اگرچه این جراحی در ابتدا ممکن است باعث افزایش قیمتها و فشار به جیب مصرفکننده شود، اما در بلندمدت با از بین بردن امضاهای طلایی و ایجاد رقابت، میتواند کیفیت کالاها را بالا برده و مانع از هدررفت منابع ملی در پروژههای زیانده دولتی شود.
چرا الان مهم است
تازهفشارهای اخیر بر اقتصادهای تحت تحریم مانند کوبا، بار دیگر بحث آزادسازی اقتصادی را به عنوان راهکاری برای تابآوری در برابر محدودیتهای خارجی داغ کرده است. در ایران نیز هرگاه سایه تحریمها سنگینتر میشود، کارشناسان درباره لزوم کاهش دخالت دولت در بازارها و سپردنِ فرمان اقتصاد به بخش خصوصی برای عبور از بنبستهای تجاری و مالی بیشتر گفتگو میکنند.
آخرین اخبار با این مفهوم
جنگ اقتصادی جدید واشنگتن علیه هاوانا؛ مارکو روبیو شریانهای حیاتی کوبا را تحریم کرد
آمریکا با تحریم ۵ شرکت کلیدی در حوزههای لجستیک، بانکداری و فولاد، تلاش میکند مسیر جذب سرمایه خارجی و اصلاحات اقتصادی در کوبا را مسدود کند.
۳ تیر ۱۴۰۵
تهدید نظامی ترامپ علیه کوبا؛ تکرار الگوی فشار حداکثری ایران و ونزوئلا در حیاط خلوت آمریکا
ترامپ با اشاره به نزدیکی جغرافیایی، کوبا را به مداخله نظامی مشابه مدل ایران و ونزوئلا تهدید کرد.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵