اشتغال

اشتغال در زبان ساده یعنی داشتنِ شغلی که بابت آن دستمزد می‌گیرید یا از طریق آن درآمدزایی می‌کنید. اما در اقتصاد ایران، اشتغال فقط به معنی کارمند دولت بودن یا پشتِ میز نشستن نیست؛ هر فعالیت مولدی که چرخِ زندگی فرد را بچرخاند و به تولید کالا یا خدمات در کشور کمک کند، بخشی از پازل اشتغال است. دولت‌ها معمولاً با سیاست‌هایی مثل وام‌های اشتغال‌زایی یا بهبود فضای کسب‌وکار تلاش می‌کنند تعداد شاغلان را بالا ببرند تا نرخ بیکاری کاهش یابد.

سطح اشتغال مستقیماً روی جیب شما و امنیت روانی جامعه اثر می‌گذارد. وقتی اشتغال بالا باشد، قدرت خرید مردم برای کالاهایی مثل مسکن و خودرو افزایش می‌یابد و تقاضا در بازار باعث رونق کسب‌وکارهای کوچک می‌شود. در مقابل، وقتی اشتغال ناقص زیاد باشد (یعنی فرد کار دارد اما درآمدش کفاف هزینه‌های تورمی ایران را نمی‌دهد)، حتی با وجود شاغل بودن، حس فقر در جامعه باقی می‌ماند. بنابراین، کیفیتِ شغل و پایداریِ درآمد در بازار کار ایران، به اندازهٔ خودِ داشتنِ شغل اهمیت دارد.