بازپرداخت
بازپرداخت در زبان ساده یعنی وفای به عهد مالی. وقتی شما از بانک وام مسکن یا کالا میگیرید، متعهد میشوید که آن مبلغ را در دورههای زمانی مشخص (مثلاً ۶۰ ماهه) پس بدهید. هر قسطی که پرداخت میکنید، ترکیبی از «اصل پول» و «سود بانکی» است. در واقع، بازپرداخت مسیری است که طی آن بدهی شما ذرهذره آب میشود تا دوباره به مالکیت کامل دارایی خود برسید و از زیر بار تعهد مالی خارج شوید.
در اقتصاد تورمی ایران، بازپرداخت وامهای بلندمدت معمولاً به نفع وامگیرنده تمام میشود؛ چرا که با گذشت زمان و کاهش ارزش پول، مبلغِ ثابتِ اقساط در بودجه خانواده کوچکتر به نظر میرسد. اما نکته کلیدی اینجاست که تأخیر در بازپرداخت، بلافاصله سیستم «رتبهبندی اعتباری» شما را لکهدار میکند. این یعنی نه تنها با جریمههای سنگینِ دیرکرد و مسدودی حساب ضامنها روبهرو میشوید، بلکه در آینده برای گرفتن کوچکترین وام یا حتی خرید اقساطی کالا هم با درِ بسته بانکها مواجه خواهید شد.
چرا الان مهم است
تازهبا افزایش سقف وامهای مسکن به مبالغی نظیر یک میلیارد تومان، چالش اصلی از دریافت وام به توان «بازپرداخت» منتقل شده است. در شرایطی که اقساط این تسهیلات با درآمدهای جاری همخوانی ندارد، بازپرداخت طولانیمدت و سنگین به دغدغه اصلی متقاضیان تبدیل شده و عملاً کارایی این ابزارهای حمایتی را برای خانهاولیها زیر سؤال برده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
وام مسکن جدید؛ چرا افزایش سقف تسهیلات قدرت خرید واقعی ایجاد نمیکند؟
افزایش سقف وام مسکن به دلیل اقساط سنگین و شکاف قیمت، قدرت خرید واقعی ایجاد نکرده و برای دهکهای پایین غیرقابل استفاده است.
۳ شهریور ۱۴۰۵
وام یک میلیاردی مسکن؛ مسکنی برای بازار یا سرابی برای خانهاولیها؟
افزایش وام مسکن به یک میلیارد تومان، به دلیل تورم، تنها هزینه خرید ۴ مترمربع خانه در تهران را پوشش میدهد.
۲۷ مرداد ۱۴۰۵