تعهد ارزی

تعهد ارزی یا همان «پیمان‌سپاری»، قراردادی است که دولت از صادرکنندگان می‌گیرد تا مطمئن شود دلارهای حاصل از صادراتِ کالاهایی مثل پتروشیمی، فولاد یا حتی پسته، دوباره به چرخه اقتصاد ایران برمی‌گردد. در واقع دولت می‌گوید چون شما از منابع و زیرساخت‌های این کشور برای تولید استفاده کرده‌اید، حق ندارید درآمد ارزی خود را در بانک‌های خارجی نگه دارید و باید آن را برای تأمین نیازهای وارداتی کشور، در اختیار بانک مرکزی بگذارید. این موضوع مستقیماً روی قیمت موبایل، ماشین و کالاهای اساسی در مغازه‌ها اثر می‌گذارد. وقتی صادرکنندگان به تعهد خود عمل می‌کنند، عرضه دلار در سامانه نیما زیاد می‌شود و واردکنندگان می‌توانند با قیمت ارزان‌تر ارز بخرند تا کالا وارد کنند. اما اگر صادرکننده به دلیل اختلاف قیمت دلار دولتی و آزاد، ارز را برنگرداند، بازار با کمبود دلار مواجه شده و موج گرانی جدیدی در بازار آزاد راه می‌افتد که فشار آن مستقیماً به جیب مصرف‌کننده نهایی می‌رسد.