حکمرانی صنعتی
حکمرانی صنعتی یعنی دولت چگونه با ابزارهایی مثل مجوزها، تعرفههای گمرکی و تخصیص ارز، به بخش تولید جهت میدهد. این مفهوم فراتر از مدیریت ساده است و به این میپردازد که چرا یک صنعت مثل لوازم خانگی رشد میکند و صنعت دیگر درجا میزند. در واقع، این «قواعد بازی» است که تعیین میکند تولیدکننده به دنبال نوآوری باشد یا صرفاً برای دریافت رانتِ انرژی ارزان تلاش کند. در زندگی روزمره ما، اثر حکمرانی صنعتی را در قیمت و تنوع کالاهای بازار میبینیم. وقتی این حکمرانی به جای رقابت، بر پایه حمایتهای بیپایان از صنایع ناکارآمد باشد، نتیجهاش میشود خودرویی که گرانتر از بازارهای جهانی است اما کیفیت کمتری دارد. در مقابل، یک حکمرانی هوشمند میتواند با هدایت درستِ نقدینگی به سمت تولیدات صادراتمحور، ارزش پول ملی را حفظ کرده و از تورم ناشی از کمبود کالا جلوگیری کند.
چرا الان مهم است
تازهچالشهای اخیر در صنایع بزرگی مثل فولاد و رکود در بخش معدن، نشان میدهد که داشتن منابع طبیعی بهتنهایی ثروتآفرین نیست. امروز بحث حکمرانی صنعتی به این دلیل داغ شده که نبودِ استراتژی واحد، باعث اتلاف انرژی و از دست رفتن بازارهای صادراتی شده است؛ در واقع، مدیریتِ هوشمندانه بر زنجیره تولید، اکنون حیاتیتر از خودِ ماده معدنی است.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران در زنجیره فولاد؛ آیا مزیتهای رقابتی ایران در حال سوختن است؟
صنعت فولاد ایران با بحران انرژی و مالی روبروست؛ بدون تغییر حکمرانی، مزیت رقابتی کشور از دست میرود.
۱۹ مرداد ۱۴۰۵
چرا معادن ایران ثروت نمیسازند؟ کلید توسعه در دست مدیران است نه خاک
توسعه معادن ایران نیازمند ثبات مدیریتی و حذف بروکراسی است؛ منابع طبیعی بدون مدیریت کارآمد، ثروت ملی خلق نمیکنند.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵