ظرفیت جذب
ظرفیت جذب یعنی یک کشور چقدر توان و زیرساخت برای پذیرش سرمایهگذاری جدید دارد تا آن پول واقعاً به کار بیاید. تصور کنید در یک گلدان کوچک، پارچپارچ آب بریزید؛ آب اضافی بیرون میریزد و ریشه را میپوساند. در اقتصاد هم اگر پول، چه از مسیر درآمد نفت و چه از طریق چاپ پول، بیشتر از توانِ مدیریتی، فنی و قانونیِ کشور تزریق شود، به جای رشد اقتصادی، فقط باعث گرانی و فساد میشود.
برای ما ایرانیها، این مفهوم یعنی صرفاً داشتنِ دلارِ نفتی یا بودجههای کلان کافی نیست. اگر جاده، نیروی متخصص، ثبات قوانین و تکنولوژیِ لازم را نداشته باشیم، تزریق پول به پروژههایی که زیرساختشان آماده نیست، منجر به نقدینگی سرگردان و تورم در بازارِ داراییهایی مثل طلا و دلار میشود. در واقع، بالا رفتن ظرفیت جذب یعنی وقتی سرمایهگذاری صورت میگیرد، شما نتیجهاش را در رونقِ واقعیِ کسبوکارها و سفره خود ببینید، نه در کاهش قدرت خریدتان.
چرا الان مهم است
تازهبا داغ شدن دوباره بحث جذب سرمایههای خارجی و نقش نخبگان در رشد شرکتها، این سوال مطرح است که چرا برخی پروژهها در ایران به نتیجه نمیرسند. «ظرفیت جذب» یعنی توانایی اقتصاد ما برای تبدیل دانش و دلارِ ورودی به ثروت؛ اگر این توان نباشد، سرمایهگذاری نه یک فرصت، بلکه باری بر دوش تولید داخلی خواهد بود.
آخرین اخبار با این مفهوم

چگونه نوآوران پنهان سازمان خود را شناسایی و به موتور رشد تبدیل کنیم؟
نوآوریهای بزرگ اغلب در درون سازمان نهفتهاند؛ رهبران باید با حمایت و استقلالدهی، این پتانسیل را شکوفا کنند.
۲۹ تیر ۱۴۰۵
سرمایهگذاری خارجی در ایران: موتور محرک یا تهدیدی برای تولید داخلی؟
سرمایهگذاری خارجی بهخودیخود معجزه نمیکند؛ موفقیت آن در ایران گروی کیفیت نهادها و توانایی جذب فناوری توسط بخش خصوصی است.
۱ تیر ۱۴۰۵