محاصره اقتصادی

محاصره اقتصادی فراتر از یک تحریم ساده است؛ در واقع نوعی جنگ بدون اسلحه محسوب می‌شود که در آن تمام مسیرهای رسمی ورود و خروج پول و کالا به یک کشور مسدود می‌گردد. در این وضعیت، کشوری که محاصره شده نمی‌تواند به‌راحتی محصولات خود مثل نفت یا مواد پتروشیمی را در بازارهای جهانی بفروشد و برای خرید نیازهای اساسی‌اش هم با درهای بسته یا واسطه‌های گران‌قیمت روبرو می‌شود. هدف اصلی این است که با ایجاد تنگنا در منابع ارزی، چرخ‌های تولید و توسعه در آن کشور کند یا متوقف شود. در ایران، ملموس‌ترین اثر محاصره اقتصادی را در نوسانات شدید قیمت دلار و دشواری نقل‌وانتقال پول از طریق شبکه سوئیفت می‌بینیم. وقتی بانک‌های کشور از سیستم جهانی جدا می‌شوند، هزینه واردات هر کالایی از قطعات خودرو گرفته تا مواد اولیه کارخانه‌ها بالا می‌رود و این هزینه اضافی مستقیماً از جیب مصرف‌کننده نهایی پرداخت می‌شود. این شرایط باعث می‌شود سرمایه‌گذاران نسبت به آینده بی‌اعتماد شوند و به‌جای ایجاد شغل، پول خود را به دارایی‌های امنی مثل طلا ببرند که نتیجه آن رکود اقتصادی و سخت‌تر شدن معیشت روزمره مردم است.