نسبت پشتیبانی
در زبان ساده، نسبت پشتیبانی مثل ترازوی یک صندوق بازنشستگی است. در یک طرف ترازو، جوانانی هستند که هر ماه بخشی از حقوقشان را به عنوان حق بیمه میپردازند و در طرف دیگر، بازنشستگانی که مستمری میگیرند. برای اینکه یک صندوق مثل سازمان تأمین اجتماعی بتواند بدون مشکل هزینههایش را پوشش دهد، باید به ازای هر بازنشسته حداقل ۵ یا ۶ نفر شاغل وجود داشته باشند که حق بیمه پرداخت میکنند.
در اقتصاد ایران، به دلیل پیر شدن جمعیت و کاهش نرخ اشتغال رسمی، این نسبت در بسیاری از صندوقها به شدت افت کرده و حتی به زیر ۳ رسیده است. وقتی این عدد کم میشود، صندوق دیگر نمیتواند با درآمدهای خودش حقوقها را بپردازد. اینجاست که دولت مجبور میشود از بودجه عمومی برای جبران کسری استفاده کند. برای شما به عنوان یک شهروند، پایین بودن این نسبت به معنای احتمال افزایش سن بازنشستگی، سختتر شدن شرایط دریافت مستمری و یا رشد کمتر حقوق بازنشستگی نسبت به تورم در سالهای آینده است.
چرا الان مهم است
تازهکاهش تعداد جوانان شاغل نسبت به بازنشستگان، صندوقهای بیمه را با بحران نقدینگی روبرو کرده است. خبرهای اخیر درباره ناترازی مالی تامین اجتماعی و ابزارهای جدید مدیریتی نشان میدهد که دخل و خرج این صندوقها دیگر با هم نمیخواند؛ وضعیتی که باعث شده این نهادها حتی برای پرداخت مستمری ماهانه، در مدیریت داراییهای بورسی خود با چالش جدی مواجه شوند.
آخرین اخبار با این مفهوم
تکو؛ راهکار جدید تامین اجتماعی برای مدیریت ناترازی مالی و نقدینگی
توکن «تکو» ابزار جدید تامین اجتماعی برای تهاتر بدهیها و کاهش فشار نقدینگی بدون حل ناترازی ساختاری است.
۱۸ مرداد ۱۴۰۵
چرا صندوقهای بازنشستگی در اوج بورس فروشنده نیستند؟ کالبدشکافی یک بحران ساختاری
صندوقهای بازنشستگی به دلیل ترس مدیریتی، ساختار معیوب بازار و ناترازی عمیق بین منابع و مصارف، قادر به حل بحران خود از طریق بورس نیستند.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵