بورس و بازار سرمایه

شاخص کل عددی است که میانگین تغییرات قیمت و سود نقدی تمام شرکت‌های بورس تهران را نشان می‌دهد. این شاخص مانند یک دماسنج، وضعیت عمومی بازار سرمایه را نمایش داده و رشد آن به معنای افزایش میانگین ارزش دارایی سهامداران است.

شاخص هم‌وزن نمایی از وضعیت بورس است که در آن اندازه شرکت‌ها اهمیتی ندارد و تغییر قیمت همه نمادها، از غول‌های پتروشیمی تا شرکت‌های کوچک غذایی، به یک اندازه روی آن اثر می‌گذارد؛ این شاخص نشان‌دهنده میانگین واقعیِ بازدهی کل بازار است.

پول حقیقی همان سرمایه شخصی افراد عادی در بورس است که در مقابل سرمایه شرکت‌ها و بانک‌ها قرار می‌گیرد. پیگیری ورود و خروج این پول، بهترین راه برای فهمیدن میزان اعتماد مردم به بازار و پیش‌بینی روند صعودی یا نزولی قیمت سهام است.

مجموع ارزش ریالی خرید و فروش‌هایی است که توسط سرمایه‌گذاران حقیقی در بورس انجام می‌شود. این عدد نشان‌دهنده میزان مشارکت مردم عادی در بازار است و با حذف معاملات بلوکی، نبض واقعی و نقدشوندگی بازار سرمایه ایران را به نمایش می‌گذارد.

بازار سرمایه بستری است که در آن دارایی‌های مالی مثل سهام و اوراق مشارکت معامله می‌شوند. در ایران، این بازار به مردم اجازه می‌دهد با مبالغ کم در شرکت‌های بزرگی مثل پتروشیمی‌ها یا فولادی‌ها شریک شده و از رشد آن‌ها سود ببرند.

صف فروش زمانی در بورس ایران شکل می‌گیرد که تعداد فروشندگان یک سهم بسیار بیشتر از خریداران باشد و قیمت به کمترین حد مجاز روزانه (کف دامنه نوسان) برسد؛ در این حالت، نقدشوندگی سهم از بین می‌رود و فروشنده باید در صف منتظر ورود خریدار بماند.

صف خرید زمانی در بورس تهران شکل می‌گیرد که تقاضا برای یک سهم بسیار زیاد است و همه می‌خواهند در سقف قیمتی روز خرید کنند، اما فروشنده‌ای وجود ندارد؛ در نتیجه خریداران در صفی طولانی منتظر عرضه سهم می‌مانند.

عرضه اولیه زمانی است که یک شرکت برای نخستین بار بخشی از مالکیت خود را در قالب سهام به عموم مردم در بورس می‌فروشد. در بازار ایران، این اتفاق معمولاً فرصتی برای ورود سرمایه‌گذاران خرد با مبالغ کم و کسب سود در کوتاه‌مدت محسوب می‌شود.