سهام دلاری
سهام دلاری در واقع سهمِ شرکتهایی است که محصول خود را صادر میکنند یا قیمت کالای تولیدی آنها در داخل ایران، بر اساس نرخ ارز و قیمتهای جهانی تعیین میشود. در بورس تهران، غولهای پتروشیمی، معادن فلزی و پالایشگاهها مهمترین اعضای این گروه هستند. این شرکتها چون درآمدشان به دلار است اما هزینههای داخلی مثل دستمزد را به ریال میپردازند، با بالا رفتن قیمت دلار، حاشیه سودشان به شدت افزایش مییابد و اصطلاحاً با منطق ارزی رشد میکنند.
برای یک سرمایهگذار ایرانی، خرید سهام دلاری راهی برای محافظت از ارزش پول در برابر تورم و نوسانات ارزی است. وقتی شما سهم یک شرکت صادراتمحور مثل فولاد مبارکه یا پتروشیمی نوری را میخرید، در حقیقت دارایی خود را به جریانی متصل کردهاید که با گران شدن دلار، ارزشش حفظ میشود. این سهام معمولاً در زمان ثبات یا کاهش قیمت دلار رشد کمتری دارند، اما در دورههای جهش ارزی، برخلاف شرکتهای ریالی که زیر بار هزینهها کمر خم میکنند، به موتور محرک بازار بورس تبدیل میشوند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، برخلاف سنت همیشگی بورس تهران که غولهای صادراتی و دلاری پیشران بازار بودند، توجه معاملهگران به سمت شرکتهای کوچکتر جلب شده است. این تغییر مسیر نشان میدهد که در شرایط نوسانی نرخ ارز، سرمایهگذاران به دنبال تحلیل دوباره وزن سهام دلاری در سبد دارایی خود هستند تا بفهمند آیا هنوز این صنایع بزرگ بهترین پناهگاه در برابر تورم محسوب میشوند یا خیر.
آخرین اخبار با این مفهوم
سنتشکنی در بورس تهران؛ چرا سهام کوچک از غولهای بازار پیشی گرفتند؟
واگرایی شاخصهای بورس ناشی از ریسکهای عملیاتی صنایع بزرگ و بهبود سودآوری شرکتهای ریالی کوچک است.
۱۰ مرداد ۱۴۰۵