ادغام اقتصادی

ادغام اقتصادی یعنی چند کشور تصمیم می‌گیرند دیوارهای اقتصادی بین خودشان را کوتاه کنند تا مثل یک واحد بزرگ و یکپارچه عمل کنند. در این حالت، تجار به جای درگیر شدن با قوانین سخت‌گیرانه صادرات و واردات، کالاها را با هزینه کمتر و سرعت بیشتر بین مرزها جابه‌جا می‌کنند. این روند معمولاً از توافق‌های ساده برای کاهش تعرفه گمرکی شروع شده و در مراحل پیشرفته‌تر می‌تواند به ایجاد بازار مشترک یا حتی پول واحد منجر شود. برای ما در ایران، ادغام اقتصادی به معنای پیوند عمیق‌تر با بازارهای منطقه مثل عراق، ترکیه یا کشورهای عضو پیمان‌های اقتصادی است. وقتی ایران با همسایگان خود وارد ادغام اقتصادی شود، تولیدکننده ایرانی می‌تواند بدون هزینه‌های سنگینِ گمرکی، کالای خود را به بازاری چندصد میلیونی بفروشد که نتیجه آن ارزآوری بیشتر و رونق اشتغال است. از سوی دیگر، دسترسی راحت‌تر به مواد اولیه و کالاهای خارجی، باعث رقابتی شدن قیمت‌ها در بازار داخلی می‌شود و مستقیماً روی قدرت خرید و تنوع کالاهای موجود در سفره مردم اثر مثبت می‌گذارد.