ارز محلی
ارز محلی در سادهترین تعریف، همان پولی است که ما هر روز با آن خرید میکنیم، حقوق میگیریم و قیمت کالاها را با آن میسنجیم. در ایران، ریال ارز محلی ماست که تمام داراییهای بانکی و معاملات روزمره بر پایه آن انجام میشود. وقتی در اخبار از پیمانهای پولی یا استفاده از ارز محلی در تجارت صحبت میشود، منظور این است که ایران و کشورهای همسایه تصمیم بگیرند به جای استفاده از ارزهای واسط مثل دلار یا یورو، با پولهای ملی خودشان با هم معامله کنند. قدرت ارز محلی مستقیماً با سفره مردم در ارتباط است؛ وقتی ارزش ریال در برابر ارزهای جهانی حفظ شود، قیمت کالاهای وارداتی مثل موبایل یا مواد اولیه کارخانهها ثابت میماند. اما اگر ارز محلی ضعیف شود، قدرت خرید شما کاهش مییابد. به همین دلیل، تلاش برای تقویت جایگاه ریال در معاملات منطقهای، راهکاری برای کاهش وابستگی بازار تهران به نوسانات قیمت دلار و جلوگیری از گران شدن ناگهانی کالاها در بازار داخلی است.
چرا الان مهم است
تازهبا پیشنهادهای اخیر ایران به گروه بریکس برای پوشش بیمهای پروژههای زیرساختی، بحث استفاده از «ارزهای محلی» به جای دلار دوباره داغ شده است. این رویکرد تلاشی است تا با حذف ارزهای واسط و تکیه بر پول ملی کشورها، هزینه نقلوانتقال مالی کاهش یابد و اثر تحریمها بر پروژههای عمرانی و تجاری ایران کمتر شود؛ موضوعی که در نهایت بر ثبات قیمت کالاهای وارداتی اثرگذار است.
آخرین اخبار با این مفهوم
مدنیزاده: استراتژی ایران خروج از رژیم تحریمی است، نه سازگاری با آن
وزیر اقتصاد با تأکید بر ظرفیتهای بریکس، هدف نهایی دولت را خروج از رژیم تحریمی و نه سازگاری با آن اعلام کرد.
۲۱ شهریور ۱۴۰۵
پیشنهاد ۱۰ میلیارد دلاری ایران به بریکس برای بیمه پروژههای زیرساختی
ایران برای تسهیل سرمایهگذاری در بریکس، پیشنهاد تأسیس شرکت بیمه اتکایی ۱۰ میلیارد دلاری را مطرح کرد.
۲۰ شهریور ۱۴۰۵