اقتصاد حقیقی

اقتصاد حقیقی یعنی همان بخشی از بازار که در آن چیزی لمس‌شدنی ساخته می‌شود یا خدمتی واقعی به دست مصرف‌کننده می‌رسد. وقتی از فعالیت یک کارخانه فولاد در اصفهان، برداشت محصول از شالیزارهای شمال یا حتی خدمات یک آرایشگاه در محله‌تان حرف می‌زنیم، در حال بررسی اقتصاد حقیقی هستیم. این بخش دقیقاً در مقابل اقتصاد مالی یا سوداگری قرار می‌گیرد که در آن پول صرفاً برای کسب سود بین دارایی‌هایی مثل دلار، سکه یا سهام جابه‌جا می‌شود بدون آنکه لزوماً تولیدی صورت بگیرد. در اقتصاد ایران، رشد اقتصاد حقیقی به معنای این است که سرمایه‌ها به جای هجوم بردن به سمت بازار ارز و طلا، وارد کارگاه‌ها و مزارع شده‌اند. اگر اقتصاد حقیقی ضعیف شود، نتیجه‌اش می‌شود تورم؛ یعنی پولی که در دست مردم است افزایش یافته اما کالا و خدمات کافی در بازار برای خرید وجود ندارد. برای شما، رونق این بخش به معنای امنیت شغلی، فراوانی کالا در قفسه فروشگاه‌ها و در نهایت حفظ قدرت خرید است، چون ثروت واقعی کشور از این مسیر ساخته می‌شود نه با نوسانات قیمتی.