انبوهسازی
انبوهسازی در واقع تبدیلِ ساختوساز از یک کارِ دستی و خُرد به یک فرآیند صنعتی و گسترده است. در این روش، سازنده به جای ساختن یک آپارتمان چند واحدی، پروژههایی با صدها یا هزاران واحد را در قالب شهرک یا مجتمعهای بزرگ مدیریت میکند. هدف اصلی این است که با استفاده از اقتصاد مقیاس، یعنی سرشکن کردن هزینههای ثابت و خرید ارزانترِ مصالح، قیمت تمامشده هر متر مربع ساختمان کاهش یابد.
برای خریدار ایرانی، انبوهسازی معمولاً یادآور پروژههایی مثل مسکن مهر یا نهضت ملی مسکن است که فرصتی برای خانهدار شدن با بودجه کمتر فراهم میکند. اما باید دقت کرد که در اقتصاد تورمی ایران، قیمت نهایی این واحدها اغلب به دلیل نوسان قیمت میلگرد و سیمان تغییر میکند. همچنین، چون این پروژهها معمولاً در زمینهای ارزانقیمتِ حاشیه شهرها ساخته میشوند، خریدار باید بین قیمت پایینتر و دوری از مرکز شهر یا کمبود امکانات اولیه، تعادل برقرار کند.
چرا الان مهم است
تازهدر حالی که بازار مسکن ایران با کمبود شدید عرضه روبهروست، بحث انبوهسازی از شکل سنتی به سمت «صنعتیسازی» تغییر جهت داده است. چالشهای اخیر در مسیر تولید کارخانهای مسکن نشان میدهد که برای کاهش هزینهها و سرعتبخشی به ساختوساز، صرفاً ساخت تعداد زیاد واحد کافی نیست و موانع ساختاری مانع از تبدیل انبوهسازی به یک جریان اقتصادی کارآمد شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
۵ مانع اصلی صنعتیسازی مسکن در ایران؛ چرا رویای تولید کارخانهای خانه محقق نشد؟
صنعتیسازی مسکن در ایران به دلیل نگاه پروژهای و ضعف در اقتصاد سیاسی ساختوساز، فراتر از نصب چند قطعه پیشساخته نرفته است.
۲۰ تیر ۱۴۰۵