بازار بینبانکی
بازار بینبانکی در واقع مثل یک صندوق قرضالحسنه بزرگ بین خودِ بانکهاست. در پایان هر روز کاری، برخی بانکها با مازاد پول و برخی دیگر به دلیل برداشتهای مشتریان یا اعطای تسهیلات، با کمبود نقدینگی روبرو میشوند. در این بازار، بانکهای دارای مازاد، پول خود را به بانکهای نیازمند وام میدهند تا تعادل نقدینگی در کل سیستم بانکی ایران حفظ شود و هیچ بانکی برای پرداخت چکها یا جابهجایی پول مردم با بنبست روبرو نشود.
تغییرات نرخ سود در این بازار مستقیماً روی جیب شما اثر میگذارد. وقتی نرخ بینبانکی بالا میرود، یعنی پول در شبکه بانکی کمیاب شده و بانکها برای جذب سرمایه شما حاضرند سود سپرده بیشتری بپردازند یا در مقابل، وامهای گرانتری به مشتریان بدهند. برای مثال، اگر بانک مرکزی بخواهد تورم را کنترل کند، با مدیریت این بازار هزینه استقراض را بالا میبرد که در نهایت باعث میشود تمایل بانکها به پرداخت وامهای خرد کاهش یابد و سرعت گردش پول در اقتصاد ایران کمتر شود.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی شدن برنامه اصلاح نظام بانکی برای مهار تورم، بازار بینبانکی به کانون توجه بازگشته است. تنظیم نرخ در این بازار، ابزار اصلی بانک مرکزی برای کنترل نقدینگی است؛ چرا که هرچه بانکها راحتتر نیاز مالیشان را از هم تامین کنند، فشار کمتری به منابع بانک مرکزی و در نهایت جیب مردم از مسیر تورم وارد میشود.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا سرکوب نرخ بهره در اقتصاد تورمی ایران به بنبست رسیده است؟
سرکوب نرخ بهره در شرایط تورمی، کارایی سیاست پولی را از بین برده و نقدینگی را به بازارهای سفتهبازانه میراند.
۲۲ تیر ۱۴۰۵
نقشه راه وزیر اقتصاد برای مهار تورم: از اصلاح نظام بانکی تا پایان اقتصاد دستوری
دولت با اصلاح نظام بانکی، پایان اقتصاد دستوری و تبدیل درآمد نفت به سرمایه، پروژه مهار تورم را کلید زد.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵