تقاضای مسکن
تقاضای مسکن یعنی تعداد خانههایی که مردم در یک بازه زمانی معین میخواهند و میتوانند بخرند یا اجاره کنند. در اقتصاد ایران، این مفهوم به دو بخش تقسیم میشود: تقاضای مصرفی که یعنی خانوادهای برای زندگی کردن به خانه نیاز دارد، و تقاضای سرمایهای که یعنی فرد برای فرار از تورم و حفظ قدرت خریدِ ریالهایش، ملک میخرد. وقتی تورم بالا میرود یا نرخ دلار جهش میکند، تقاضای سرمایهای در شهرهای بزرگ مثل تهران یا کرج شدت میگیرد. در این شرایط، حتی اگر نیازِ واقعی برای سکونت تغییر نکرده باشد، قیمتها بالا میرود چون همه میخواهند پولشان را به «آجر و سیمان» تبدیل کنند. این وضعیت باعث میشود خرید خانه برای خانهاولیها و جوانانی که صرفاً به دنبال سقف هستند، سختتر از قبل شود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که سیاستهای حمایتی برای خانهدار شدن با چالش مواجه شده، رفتار خریداران در بازارهای پرتقاضایی مثل منطقه ۵ تهران تغییر کرده است. با فروکش کردن تبِ قیمتها در این کانونهای اصلی، حالا سوال بزرگ این است که آیا این آرامش نسبی ناشی از کاهش قدرت خرید است یا نشانهای از تغییر مسیر تقاضا به سمت بازارهای جایگزین.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا سیاستهای مسکن در ایران شکست میخورند؟ ۶ پرتگاه تصمیمگیری
سیاستهای مسکن در ایران به دلیل پیچیدگیهای ذاتی، انگارههای نادرست و بیثباتی مدیریتی همواره با شکست مواجه شدهاند.
۳۰ مرداد ۱۴۰۵
کاهش سرعت رشد قیمت مسکن در کانون تقاضای تهران؛ ثبات نسبی در منطقه ۵
سرعت رشد قیمت مسکن در پرمعاملهترین منطقه تهران کاهش یافته، اما قیمتها همچنان برای طبقه متوسط غیرقابل دسترس است.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵