تقاضای کل
تقاضای کل در واقع آینه تمامنمای خرجکردن در اقتصاد ایران است؛ یعنی مجموع پولی که من و شما برای خرید روزمره، شرکتها برای خرید تجهیزات و دولت برای پروژههای عمرانی وسط میگذارند. این شاخص نشان میدهد که در یک سال، کلِ کشور چقدر توان و تمایل برای خرید کالاها و خدمات تولید شده دارد. وقتی تقاضای کل به دلیل افزایش نقدینگی یا وامهای بانکی بالا میرود اما تولید کارخانهها به همان سرعت رشد نمیکند، نتیجهاش را در گرانی کالاها و تورم حس میکنیم. از طرف دیگر، اگر به دلیل کاهش قدرت خرید یا ناامیدی از آینده، مردم و بخش خصوصی دست از خرج کردن بکشند، تقاضای کل سقوط کرده و بازارها با پدیده رکود و بیکاری روبرو میشوند؛ وضعیتی که در آن مغازهها پر از کالا است اما خریداری برای آنها وجود ندارد.
چرا الان مهم است
تازهتنشهای اخیر در مسیرهای تجاری مثل تنگه هرمز، مستقیماً درآمد ارزی و قدرت خرید دولت و سفره مردم را هدف گرفته که ستونهای اصلی تقاضای کل در ایران هستند. همزمان، بحثهای جهانی درباره تأثیر فناوری بر نرخ بهره نشان میدهد که چطور تغییر در هزینه وامگرفتن میتواند اشتهای بازار را برای خرید کالا یا سرمایهگذاری تحریک کند یا کاهش دهد.
آخرین اخبار با این مفهوم
پیامدهای اقتصادی بستن تنگه هرمز؛ چرا ایران هم از این بحران آسیب میبیند؟
بستن تنگه هرمز اگرچه اهرم فشار ایران است، اما از طریق تورم وارداتی و افزایش هزینههای تولید، معیشت داخلی را تحت فشار قرار میدهد.
۲۶ تیر ۱۴۰۵
آیا هوش مصنوعی نرخ بهره را کاهش میدهد؟ تحلیل تقابل عرضه و تقاضا در عصر جدید
هوش مصنوعی با تحریک همزمان عرضه و تقاضا، پیشبینی جهت حرکت نرخ بهره را برای بانکهای مرکزی دشوار کرده است.
۷ تیر ۱۴۰۵