سبد غذایی

سبد غذایی در واقع همان لیست خریدی است که یک خانواده ایرانی برای زنده ماندن و سالم ماندن به آن نیاز دارد. این لیست شامل اقلامی مثل نان، برنج، روغن، تخم‌مرغ و حبوبات است. وقتی مرکز آمار از تورم خوراکی‌ها حرف می‌زند، منظورش این است که مجموع قیمت این کالاها نسبت به ماه یا سال قبل چقدر گران شده است. این سبد یک معیار واقعی برای سنجش وضعیت رفاه است چون برخلاف کالاهای لوکس، هیچ‌کس نمی‌تواند مصرف آن را به صفر برساند.

اهمیت این سبد در سفره مردم ایران زمانی روشن می‌شود که قیمت کالاهای استراتژیک مثل مرغ یا روغن تغییر می‌کند. وقتی قیمت این اقلام بالا می‌رود، خانواده‌ها مجبور می‌شوند از سهم گوشت قرمز یا لبنیات کم کنند تا بتوانند کالاهای اصلی‌تر را بخرند. در واقع، تغییرات قیمت سبد غذایی مستقیماً تعیین می‌کند که پس از کسر هزینه‌های شکم، چقدر پول برای اجاره‌خانه، آموزش یا پس‌انداز باقی می‌ماند؛ به همین دلیل است که نوسان آن بیشترین فشار روانی و اقتصادی را به دهک‌های پایین جامعه وارد می‌کند.