سرمایهگذاری زیرساختی
همچنین: سرمایهگذاری زیربنایی
سرمایهگذاری زیرساختی یعنی ساختنِ همان ستونهایی که بقیه اقتصاد روی آنها بنا میشود. وقتی دولت یا بخش خصوصی روی راهآهن، بنادر، دکلهای مخابراتی یا سدها سرمایهگذاری میکنند، در واقع دارند هزینه جابهجایی و تولید را برای کل کشور پایین میآورند. اینها پروژههایی بزرگ و گران هستند که سودشان نه در لحظه، بلکه به صورت تدریجی و از طریق تقویتِ کلِ بدنه اقتصاد به جامعه برمیگردد.
در ایران، کمبود این سرمایهگذاری را مستقیماً در زندگیمان حس میکنیم؛ مثلاً وقتی تابستانها برق صنایع قطع میشود یا زمستانها با ناترازی گاز روبرو هستیم، یعنی زیرساختِ انرژی متناسب با نیاز کشور رشد نکرده است. این اتفاق باعث میشود تولیدِ کارخانهها کم شود، قیمت کالاها برای ما بالا برود و در نهایت قدرت خرید مردم به دلیل تورمِ ناشی از کمبود عرضه، کاهش یابد. به زبان ساده، زیرساختِ قوی یعنی اصطکاکِ کمتر برای چرخیدنِ چرخِ اقتصاد و امنیتِ بیشتر برای معیشت مردم.
چرا الان مهم است
تازهبحرانهای اخیر از ونزوئلا تا بریتانیا نشان دادند که بدون نوسازیِ «ستون فقرات اقتصاد» یعنی زیرساختها، حتی ثبات سیاسی هم لرزان است. در ایران، ناترازیهای شدیدِ انرژی و فرسودگیِ شبکه حملونقل، زنگ خطر را به صدا درآورده؛ چرا که بدون سرمایهگذاری در نیروگاهها و جادهها، چرخِ تولید و معیشت مردم عملاً از حرکت میایستد.
آخرین اخبار با این مفهوم
درسهای زلزله ونزوئلا: چرا سرمایه اجتماعی جایگزین دولت کارآمد نیست؟
زلزله ونزوئلا ثابت کرد که پیوندهای اجتماعی بدون حکمرانی مجهز، نمیتوانند مانع از فاجعه انسانی در بلایای طبیعی شوند.
۱۹ تیر ۱۴۰۵
بحران ساختاری در بریتانیا؛ چرا تغییر نخستوزیر به تنهایی راهگشا نیست؟
بریتانیا در تله بدهی بالا و رشد ضعیف گرفتار شده و تغییر مداوم رهبران بدون اصلاحات ساختاری بیفایده است.
۵ تیر ۱۴۰۵