ارز ترجیحی

ارز ترجیحی یا همان دلار یارانه‌ای، قیمتی است که دولت برای واردات کالاهای حیاتی تعیین می‌کند و بسیار پایین‌تر از نرخ واقعی بازار است. در واقع دولت بخشی از هزینه واردات را از جیب خود یا همان ذخایر ارزی کشور می‌پردازد تا کالاهایی مثل گندم، روغن یا تجهیزات پزشکی با قیمت کمتری به دست مصرف‌کننده برسد و نوسانات شدید دلار مستقیماً معیشت مردم را تخریب نکند.

اما این سیاست در اقتصاد ایران همواره با چالش‌های بزرگی همراه بوده است. وقتی فاصله قیمت دلار دولتی با بازار آزاد زیاد می‌شود، انگیزه برای فساد و رانت‌خواری بالا می‌رود؛ یعنی ممکن است عده‌ای دلار ارزان بگیرند اما کالا را با قیمت گران به مردم بفروشند. برای شما به عنوان شهروند، هرگونه تغییر در نرخ ارز ترجیحی به معنای تغییر فوری قیمت‌ها در سوپرمارکت است؛ همان‌طور که حذف دلار ۴۲۰۰ تومانی مستقیماً روی قیمت مرغ، تخم‌مرغ و لبنیات اثر گذاشت.