شمول دیجیتال

شمول دیجیتال یعنی حذف مرزهای نامرئی که باعث می‌شود بخشی از جامعه نتواند از دنیای آنلاین استفاده کند. این مفهوم فقط به معنی داشتن گوشی هوشمند نیست؛ بلکه یعنی اینترنت با سرعت مناسب برای همه فراهم باشد، قیمت بسته‌ها با درآمد مردم همخوانی داشته باشد و از همه مهم‌تر، فرد سواد کافی برای کار با اپلیکیشن‌های بانکی یا سامانه‌های دولتی را داشته باشد. در واقع، شمول دیجیتال تلاش می‌کند تا تکنولوژی به جای ایجاد شکاف طبقاتی، به ابزاری برای توزیع عادلانه فرصت‌ها تبدیل شود. در اقتصاد ایران، شمول دیجیتال مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است. وقتی یک کشاورز در منطقه‌ای محروم می‌تواند بدون سفر به شهر، محصولش را در پلتفرم‌های آنلاین بفروشد یا وضعیت سهام عدالتش را مدیریت کند، هزینه‌های زندگی او کاهش و درآمدش افزایش می‌یابد. برعکس، نبود این شمول باعث می‌شود افرادی که دانش یا ابزار کمتری دارند، برای کارهای ساده‌ای مثل ثبت‌نام خودرو یا احراز هویت‌های قانونی، مجبور به پرداخت مبالغ اضافی به واسطه‌ها شوند و عملاً از بازارهای مالی و سودهای اقتصادی عقب بمانند.