عیار

عیار در واقع شناسنامه خلوص طلا است. چون طلای خالص یا همان ۲۴ عیار بسیار نرم است و به راحتی تغییر شکل می‌دهد، سازندگان طلا آن را با فلزاتی مثل مس یا نقره ترکیب می‌کنند تا سفت و بادوام شود. هرچه عدد عیار بالاتر باشد، سهم طلای خالص در آن قطعه بیشتر است و به همان نسبت ارزش مادی آن بالاتر و رنگش زردتر و درخشان‌تر خواهد بود. در اقتصاد ایران، شناخت عیار برای حفظ ارزش پول ضروری است. سکه‌های بانکی مثل تمام‌بهار آزادی عیار ۲۲ دارند، در حالی که اکثر طلاهای پشت ویترین ۱۸ عیار هستند. وقتی برای سرمایه‌گذاری طلا می‌خرید، باید بدانید که قیمت تابلو بر اساس ۱۸ عیار اعلام می‌شود؛ بنابراین اگر سکه می‌خرید، قیمت آن به دلیل عیار بالاتر، با فرمول متفاوتی نسبت به دستبند یا گردنبند محاسبه می‌شود. تفاوت عیار مستقیماً روی نقدشوندگی و سود شما اثر می‌گذارد. برای مثال، طلای دست‌دوم ۱۸ عیار گزینه محبوبی برای حفظ ارزش ریال است چون اجرت ساخت ندارد، اما اگر به اشتباه طلای با عیار پایین‌تر را به قیمت ۱۸ عیار بخرید، هنگام فروش در بازار ایران با ضرر مواجه می‌شوید، چون طلافروشان ایرانی عمدتاً فقط بر پایه استاندارد ۱۸ عیار معامله می‌کنند.