مشوق مالی

مشوق مالی در واقع یک «هل دادنِ اقتصادی» است. دولت به جای اجبار، از پاداش استفاده می‌کند تا شما را متقاعد کند سرمایه‌تان را به جای دلال‌بازی، به سمت تولید یا فعالیتی خاص ببرید. این پاداش لزوماً پول نقد نیست؛ گاهی اجازه می‌دهند مالیات کمتری بدهید، زمین ارزان‌تری بگیرید یا مواد اولیه را با قیمت دولتی تهیه کنید. هدف این است که ریسک یا هزینه یک فعالیت مفید را برای شما پایین بیاورند. در ایران، مشوق‌های مالی مستقیماً روی جیب و تصمیمات ما اثر می‌گذارند. مثلاً وقتی دولت برای نوسازی تاکسی‌های فرسوده وام کم‌بهره می‌دهد، در واقع بخشی از هزینه را می‌پردازد تا شما را به تعویض خودرو تشویق کند. یا در بورس، معافیت مالیاتی برای شرکت‌هایی که سودشان را دوباره سرمایه‌گذاری می‌کنند، باعث می‌شود ارزش دارایی سهامداران در بلندمدت حفظ شود. این مشوق‌ها اگر درست اجرا شوند، باعث رونق کسب‌وکارها می‌شوند، اما اگر رانتی شوند، فقط به نفع عده‌ای خاص خواهد بود.