منابع آب تجدیدپذیر
منابع آب تجدیدپذیر را میتوان به حقوق ماهیانه یک خانواده تشبیه کرد؛ یعنی مقداری از آب که هر سال با بارش برف و باران جایگزین میشود و ما اجازه داریم بدون آسیب زدن به اصلِ سرمایه، آن را مصرف کنیم. در ایران به دلیل اقلیم خشک، این مقدار بسیار محدود است و هر قطرهای که فراتر از این سقف مصرف شود، از ذخایر استراتژیک و هزارساله زیرزمینی برداشت شده که دیگر جایگزین نمیشود.
وقتی مصرف ما از این منابع تجدیدپذیر فراتر میرود، اثرش را مستقیماً در زندگی روزمره میبینیم. فرونشست زمین در دشتهایی مثل اصفهان یا تهران که باعث ترک خوردن خانهها و افت ارزش املاک میشود، نتیجه همین برداشت بیرویه است. همچنین کاهش این منابع یعنی هزینه تولید محصولات کشاورزی در ایران بالاتر میرود که در نهایت به شکل گران شدن میوه، برنج و گوشت در سبد خرید شما ظاهر میشود.
چرا الان مهم است
تازهکاهش بارندگیها و فشار بر سفرههای زیرزمینی، بحث «دخل و خرج» آب ایران را به صدر اخبار آورده است. در حالی که آمارهای جهانی از توزیع نابرابر آب حکایت دارند، در داخل کشور دغدغه اصلی این است که آیا منابع موجود کفاف مصارف خانگی و صنعتی را میدهد یا خیر. تکذیب جیرهبندی نشاندهنده وضعیت حساسِ این دارایی حیاتی در اقتصاد ایران است.
آخرین اخبار با این مفهوم
ایران در رتبه سیزدهم برداشت آب جهان؛ چرا منابع فراوان تضمینکننده امنیت آبی نیست؟
ایران با رتبه سیزدهم در برداشت سرانه آب، نشان میدهد که مدیریت مصرف در بخشهای کشاورزی و انرژی حیاتی است.
۵ شهریور ۱۴۰۵
کدام کشورها بیشترین منابع آب شیرین جهان را در اختیار دارند؟
برزیل، روسیه، کانادا و آمریکا به ترتیب بیشترین سهم از منابع آب شیرین تجدیدپذیر جهان را دارا هستند.
۱۷ مرداد ۱۴۰۵
وضعیت منابع آبی ایران؛ جیرهبندی آب در دستور کار نیست
با وجود بهبود بارندگیها، تنش آبی در برخی کلانشهرها باقی است اما جیرهبندی آب در دستور کار نیست.
۴ مرداد ۱۴۰۵