مهاجرت غیرقانونی

مهاجرت غیرقانونی به معنای عبور از مرزها یا ماندن در یک کشور بدون داشتن ویزا و اجازه اقامت رسمی است. در فضای اقتصادی ایران، این اصطلاح بیشتر یادآور نیروی کار کشورهای همسایه است که بدون مدارک قانونی در بخش‌هایی مثل ساختمان‌سازی یا کشاورزی مشغول به کار می‌شوند. این افراد چون هویت رسمی در سیستم اداری ندارند، نه مالیات می‌دهند و نه از بیمه و حقوق قانون کار بهره‌مند می‌شوند، که همین موضوع آن‌ها را به نیروی کاری ارزان و بی‌صدا برای برخی کارفرماها تبدیل می‌کند.

این وضعیت مستقیماً بر معیشت کارگران ساده ایرانی اثر می‌گذارد؛ چرا که حضور انبوه کارگران غیرقانونی، سقف دستمزدها را در کارهای یدی پایین نگه می‌دارد و فرصت شغلی را برای بومی‌ها محدود می‌کند. از سوی دیگر، چون این مهاجران از زیرساخت‌های عمومی و کالاهای یارانه‌ای مثل نان، بنزین و خدمات درمانی استفاده می‌کنند بدون آنکه در هزینه‌های دولت مشارکت داشته باشند، فشار مضاعفی بر بودجه عمومی کشور وارد می‌شود. همچنین خروج مبالغ زیادی ارز توسط این افراد برای خانواده‌هایشان در خارج از مرزها، بر تراز ارزی کشور تأثیرگذار است.