هزینه حملونقل
هزینه حملونقل صرفاً به معنای کرایه تریلی یا وانت نیست؛ بلکه مجموعهای از مخارج شامل سوخت، استهلاک خودرو، قطعات یدکی، حقوق راننده و حتی هزینههای پنهانی مثل ترافیک و کیفیت جادهها را در بر میگیرد. در کشوری پهناور مثل ایران که بخش بزرگی از کالاها به جای ریل، از طریق جاده جابهجا میشوند، این هزینه شریان حیاتی اقتصاد محسوب میشود و هر تغییری در آن، مانند یک موج به تمام بخشهای تولیدی و خدماتی سرایت میکند.
وقتی قیمت لاستیک، روغن موتور یا بنزین و گازوئیل افزایش مییابد، اثر آن بلافاصله در سفره مردم ظاهر میشود. به عنوان مثال، بخش بزرگی از قیمت میوهای که در تهران میخرید، مربوط به هزینه جابهجایی آن از جنوب یا شمال کشور است. چون تولیدکننده یا واسطه نمیتواند این مخارج اضافه را از جیب بپردازد، آن را روی قیمت نهایی محصول میکشد؛ بنابراین هزینه حملونقل یکی از موتورهای خاموش اما قدرتمند تورم در ایران است که مستقیماً قدرت خرید شما را هدف قرار میدهد.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که بحث قیمتگذاری میوه و ترهبار داغ است، هزینه حملونقل به عنوان متغیر اصلی در سفره ما خودنمایی میکند. از سوی دیگر، تلاش برای فعالسازی مسیرهای دریایی مثل خزر نشان میدهد که کاهش هزینههای جابهجایی کالا، تنها راهِ دور زدن تحریمها و کنترل قیمت تمامشده کالاهای اساسی در بازار داخلی است.
آخرین اخبار با این مفهوم

تضاد در صنعت کاشی؛ سقوط تولید در برابر جهش درآمدهای تورمی
صنعت کاشی با وجود افت تولید و فروش، به لطف گرانی محصولات توانسته رشد درآمدی خود را حفظ کند.
۲۱ تیر ۱۴۰۵
دریای خزر؛ شاهراه نادیده گرفته شده برای دور زدن تحریمها و کاهش هزینههای تجارت
فعالسازی ظرفیت بنادر شمالی میتواند با کوتاهتر کردن مسیرهای تجاری، وابستگی به بنادر جنوبی و کشورهای حاشیه خلیج فارس را کاهش دهد.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵