کالاهای متروکه
کالای متروکه به زبان ساده یعنی جنسی که وارد مرزهای کشور شده اما به دلیل طولانی شدن فرآیند اداری، نداشتن مجوزهای لازم یا ناتوانی واردکننده در پرداخت هزینهها، بیش از زمان مجاز در انبارهای گمرک باقی مانده است. در این شرایط، گمرک دیگر اجازه نگهداری آن را ندارد و کالا را برای تخلیه فضا و جلوگیری از انباشت کالاها، در اختیار سازمان اموال تملیکی قرار میدهد تا از طریق مزایدههای عمومی به فروش برسد و بخشی از هزینههای دولت جبران شود. این موضوع مستقیماً روی جیب مصرفکننده اثر میگذارد؛ وقتی هزاران خودرو یا تنها مواد اولیه کارخانهها در بنادر متروکه میشوند، عرضه در بازار کم شده و قیمتها بالا میرود. برای مثال، حتماً شنیدهاید که گاهی صدها کانتینر کالای اساسی یا خودروهای وارداتی سالها در گمرک شهید رجایی باقی میمانند؛ این حبس شدن کالا یعنی سرمایهای که میتوانست بازار را آرام کند، در انبارها از بین میرود و در نهایت با قیمتی متفاوت و خارج از چرخه عادی توزیع، به دست مشتری میرسد.
چرا الان مهم است
تازهانباشت کالاهای حیاتی مانند شیرخشک و دارو در انبارهای گمرک و تبدیل آنها به «کالای متروکه»، فراتر از یک بحث فنی، به چالشی برای سلامت عمومی تبدیل شده است. ضربالاجلهای قضایی اخیر برای ترخیص این اقلام نشان میدهد که ناهماهنگی در تخصیص ارز و بروکراسی اداری، چطور میتواند ذخایر استراتژیک کشور را در آستانه نابودی قرار دهد.
آخرین اخبار با این مفهوم

ضربالاجل دادستان تهران برای ترخیص فوری ۵۰ هزار قوطی شیرخشک و داروهای حیاتی
ورود مستقیم دادستانی برای شکستن قفل ترخیص شیرخشک، داروهای دیابت و خودروهای وارداتی از انبارهای گمرک تهران.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵