کشاورزی
کشاورزی در اقتصاد ایران یعنی تلاش برای تولید غذا و مواد اولیه در کشوری که با چالش جدی آب روبروست. این بخش شامل زراعت، باغداری، دامپروری و شیلات میشود و برخلاف نفت، ریشه در خاک و توان مردم بومی دارد. وقتی از رشد اقتصادی در بخش کشاورزی حرف میزنیم، یعنی چقدر توانستهایم بدون تخریب منابع زیرزمینی، گندم، برنج، میوه و گوشت بیشتری تولید کنیم تا نیازمان به واردات کمتر شود. وضعیت کشاورزی مستقیماً روی جیب شما اثر میگذارد؛ چون بخش بزرگی از تورمی که حس میکنیم مربوط به خوراکیهاست. مثلاً وقتی خشکسالی رخ میدهد یا قیمت خرید تضمینی گندم توسط دولت کم تعیین میشود، عرضه محصولات کم شده و قیمت نان، گوشت و میوه در مغازهها بالا میرود. از طرفی، رونق کشاورزی در استانهایی مثل همدان یا خوزستان، یعنی اشتغال بیشتر و جلوگیری از مهاجرت به حاشیه شهرها، که در نهایت ثبات اقتصادی کل کشور را تقویت میکند.
چرا الان مهم است
تازهتلاطمهای اقلیمی مثل النینو در آسیا و تنشهای منطقهای که امنیت غذایی را هدف گرفتهاند، زنگ خطری برای سفره ایرانیهاست. در کشوری که بخش بزرگی از تورم ناشی از نوسان قیمت خوراکیهاست، پایداری کشاورزی تنها راه مهار هزینههای زندگی و حفظ استقلال اقتصادی در برابر تکانههای جهانی و محیطزیستی است.
آخرین اخبار با این مفهوم
پیشبینی برداشت ۲۰۰ هزار تن خرما از نخلستانهای هرمزگان
پیشبینی برداشت ۲۰۰ هزار تن خرما در هرمزگان، ظرفیت صادراتی این استان را تقویت میکند.
۱۷ شهریور ۱۴۰۵
نابودی ۹۷ درصدی زمینهای کشاورزی رفح؛ بحران عمیق امنیت غذایی در غزه
تنها ۳ درصد از زمینهای کشاورزی غزه باقی مانده و رفح با از دست دادن ۹۷ درصد زمینها مواجه است.
۲۸ مرداد ۱۴۰۵
النینو؛ تهدید اقلیمی برای امنیت غذایی و هزینههای زندگی در آسیا
پدیده النینو با کاهش تولید کشاورزی و برقآبی، فشار تورمی بر قیمت مواد غذایی در آسیا ایجاد میکند.
۱۸ مرداد ۱۴۰۵