گازهای گلخانهای
گازهای گلخانهای لایهای در اطراف زمین میسازند که اجازه نمیدهد گرمای خورشید خارج شود؛ درست مثل سقف پلاستیکی یک گلخانه. در ایران، بخش بزرگی از این گازها از اگزوز خودروهای فرسوده، دودکش نیروگاههایی که مازوت میسوزانند و صنایع سنگین تولید میشود. وقتی از گازهای گلخانهای در اقتصاد حرف میزنیم، در واقع درباره هزینههای پنهانی صحبت میکنیم که به دلیل شیوه مصرف انرژی به کل جامعه تحمیل میشود. این موضوع مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است. افزایش این گازها باعث تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیاپی در ایران شده که نتیجهاش گرانی محصولات کشاورزی و کاهش درآمد کشاورزان است. از طرف دیگر، آلودگی ناشی از این گازها هزینههای دارو و درمان خانوادهها را بالا میبرد. در سطح کلان نیز، اگر ایران نتواند تولید این گازها را کنترل کند، در آینده برای صادرات کالا به بازارهای جهانی با جریمهها و مالیاتهای سنگین کربنی روبرو میشود که میتواند سودآوری صنایع و ارزش داراییهای بورسی را کاهش دهد.
چرا الان مهم است
تازهانتشار گازهای گلخانهای دیگر فقط بحثی فانتزی نیست؛ افشای نقش پررنگ ماشینهای جنگی در گرمایش زمین، نشان میدهد فشار جهانی برای کاهش کربن به لایههای سخت قدرت رسیده است. در ایران، این یعنی زنگ خطر برای صنایعی که با سوخت ارزان تولید میکنند؛ چراکه در آینده نزدیک، صادرات و هزینههای تولید ما مستقیماً به مقدارِ دودی که تولید میکنیم گره میخورد.
آخرین اخبار با این مفهوم
ردپای کربنی ارتشها؛ چرا ماشین جنگی جهان مانع اصلی نجات اقلیم است؟
صنعت نظامی با تولید ۵.۵ درصد گازهای گلخانهای، مانع اصلی گذار به انرژیهای سبز و نجات اقلیم است.
۸ شهریور ۱۴۰۵